Wageningen, The Netherlands
April 15, 2010
Research of Plant Research International, part of Wageningen UR, shows that soil susceptible to Rhizoctonia solani can be made suppressive to this soil disease by inoculating the soil with R. solani one or several times. Fields on which cauliflower had been grown in the past were also found to be disease-suppressing.
Photo: Left: cauliflower soil; right: pear orchard soil
The suppressive soil contained a large amount of Lysobacter, a bacterium with a suppressing effect on R. solani. Although the mechanism behind the soil suppressiveness to R. solani is still unclear, the important role of this bacterium in the control of R. solani is reconfirmed.
The study involved investigation of the soil suppressiveness in two marine clay soils. One soil had a 40-year cauliflower history; the other soil originated from a pear orchard on which no cauliflower had been grown for 40 years. Both soils were either grown with cauliflower for five consecutive times or the soil was left uncropped for five years. They cauliflower-cropped soil was inoculated with R. solani once or for each crop. Soil suppressiveness was measured in a germination test and by measurement of the spreading of disease symptoms in young plants.
The results showed that all cauliflower-planted soil was suppressing R. solani. The suppressive properties, however, were considerably stronger in the soils inoculated with R. solani in the consecutive cauliflower cultivations. The suppressive soils contained a much higher percentage bacteria with the capability to suppress the soil pathogen R. solani. These bacteria were identified as Lysobacter (56%), Streptomyces (23%) and Pseudomonas (21%).
The role of Lysobacter in soil suppressiveness was confirmed in a Taqman PCR detection test. This showed that much more Lysobacter was present in the suppressive cauliflower soil than in the non-suppressive pear orchard soil.
Joeke Postma, researcher at Plant Research International and first author of the scientific publication in Soil Biology & Biochemistry about this research, states: ‘Although the mechanism behind the soil suppressiveness of Rhizoctonia solani is not yet clear it has again been shown that the antagonistic Lysobacter plays an important and promising key role in this process.’
Actieve Rhizoctonia-besmetting leidt tot ziektewerende bodem
Uit onderzoek van Plant Research International, onderdeel van Wageningen UR, blijkt dat grond die vatbaar is voor Rhizoctonia solani weerbaar gemaakt kan worden tegen deze bodemziekte door de grond één of meerdere malen met R. solani te besmetten. Ook percelen waarop in het verleden bloemkool is geteeld, bleken ziektewerend.
De weerbare grond bevatte een grote hoeveelheid Lysobacter, een bacterie die een remmende werking heeft op R. solani. Hoewel nog onduidelijk is hoe de bodemweerbaarheid tegen R. solani tot stand komt, wordt de belangrijke rol van deze bacterie bij de bestrijding van R. solani opnieuw bevestigd.
In het onderzoek werd de bodemweerbaarheid op twee zeekleigrondsoorten onderzocht. De ene grondsoort had een 40 jaar lange bloemkoolgeschiedenis achter de rug; de andere grondsoort kwam van een perenboomgaard waar 40 jaar geen bloemkool op was geteeld. Op beide grondsoorten werd ofwel vijf keer achter elkaar bloemkool geteeld of de grond bleef braak liggen. Op de met bloemkool geteelde grond werd deze eenmalig met R. solani besmet of bij elke teelt. De bodemweerbaarheid werd gemeten in een kiemtest en via het meten van de mate van verspreiding van ziektesymptomen in jonge planten.
Uit de resultaten bleek dat alle met bloemkool geteelde grond weerbaar was tegen R. solani. De bodemweerbaarheid was echter beduidend groter bij de grondsoorten die in de opeenvolgende bloemkoolteelten met R. solani waren besmet. De weerbare grondsoorten bevatten een veel hoger percentage bacteriën die in staat is de bodempathogeen R. solani af te remmen. Deze bacteriën werden geïdentificeerd als Lysobacter (56%), Streptomyces (23%) en Pseudomonas (21%).
De rol van Lysobacter bij bodemweerbaarheid werd bevestigd door een Taqman PCR-detectietoets. Hieruit bleek dat er veel meer Lysobacter aanwezig was in de weerbare bloemkoolgrond dan in de niet-weerbare perenboomgaardgrond.
Joeke Postma, onderzoeker van Plant Research International en eerste auteur van de publicatie in Soil Biology & Biochemistry over dit onderzoek, stelt dat hoewel het nog niet duidelijk is hoe bodemweerbaarheid tegen Rhizoctonia solani ontstaat, opnieuw blijkt dat de antagonistische Lysobacter hierin een belangrijke en veel belovende sleutelrol vervult.
Topics
Species
